Het traditionele Mongolische schrift

Het traditionele Mongolische schrift, ook wel bekend als Uyghurjin Mongolisch of Hudam Bichig, was het eerste schrift in de 13-e eeuw ten tijde van Chingis khaan, speciaal gemaakt voor het schrijven in de Mongolische taal. Het is in opdracht van Chingis khaan door Tatar-Tunga ontworpen en was erg succesvol tot de invoering van het Cyrillische schrift in 1946 als gevolg van het socialisme.

Het originele alfabet, de letters hebben allemaal andere vormen, een begin, midden en eindvorm. De beginvorm is de eerste letter van een woord, vervolgens zijn alle volgende letters middenvormen en ten slotte is de laatste letter een eindvorm.
De oude Mongolische taal heeft een echt alfabet, met aparte tekens voor klinkers en medeklinkers. In totaal zijn er 26 tekens, met daarnaast 9 lettertekens om buitenlandse letters weer te geven.

Het alfabet op basis van deze klassieke verticale schrift wordt gebruikt in Mongolië en Binnen-Mongolië.  Bovendien is het in Mongolië zelf in 1994 opgenomen in het verplichte lessen pakket in een poging om oude tradities en gewoonten te herstellen. Het schrift wordt tegenwoordig weer op grote schaal gebruikt in de boeken, symbolische kunst zoals kalligrafie en traditionele schilderkunst, en kan zich in een steeds grotere belangstelling verheugen. Dit is te zien in toepassingen voor websites, studieboeken enz.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Aanvullende gegevens